У мінулым артыкуле я распавядаў, як у 2021 годзе здымаўся ў серыяле “Полымя пад попелам”, рэжысёрам-пастаноўшчыкам якога быў Іван Міхайлавіч Паўлаў.

20 жніўня 2022 года я віншаваў з Днем нараджэння Івана Паўлава і папрасіў яго, каб узяў мяне ў якой-небудзь ролі, калі наступны раз будзе збірацца здымаць які-небудзь фільм. Міхалыч адразу адказаў, што ў 2023 годзе яго павінны зацвердзіць у якасці рэжысёра на фільм “Казбек”. Пад такой назвай планіравалі здымаць кіно беларусы разам з узбекамі, але з-за нейкіх рознагалоссяў узбекі пакінулі праект.

У 2020 годзе лёс звёў мяне з выдатным чалавекам – акцёрам і рэжысёрам Іванам Паўлавым. У сакавіку гэтага года мяне запрасілі на пасаду «кіраўніка службы бяспекі» Нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм».

У чэрвені хлопцы з кінастудыі арганізавалі рыбалку і пазвалі мяне з сабой. Да месца нашага лагера ў Барысаўскім раёне мне прыйшлося дабірацца на адной машыне з Іванам Паўлавым. Па дарозе мы балбаталі, расказвалі пра сябе. На рэчцы мы прабылі тры дні. Добра адпачнулі: пілі гарэлку, размаўлялі, спявалі песні пад гітару, таньчылі. Рыбы не злавілі – не клявала. Так я пазнаёміўся з рэжысёрам Паўлавым.

У пачатку 2000-ых гадоў я вельмі захапляўся разгадваннем красвордаў і сканвордаў. Я займаўся гэтым амаль кожны дзень. Найбольш мне падабаліся красворды, якія публікаваліся ў газеце «Аргументы и факты». Яны былі складаныя, з падвохам і незвычайныя. Памятаю, накупіў тады сабе шмат розных кніжак па састаўленню і рашэнню красвордаў. У той час камп’ютэра у мяне не было. Камп’ютэр тады быў не ў кожнага, ён быў як роскаш. У той час яны толькі пачыналі сваю масавую даступнасць.