Падарожжа “Венгрыя-Харватыя”

У ліпені 2025 года я вырашыў пабачыць Харватыю. Мой выбар выпаў на турыстычную кампанію пад назвай «Інтэр Холідэй Сэрвіс», якая прапаноўвала 7-дзённы аўтобусны тур па Венгрыі і Харватыі.

20 ліпеня ў 17:00 мы адправіліся з Мінска і каля 22:00 прыбылі ў Брэст. Усю ноч мы прастаялі на мяжы і толькі а 7:00 раніцы 21 ліпеня мы прайшлі памежны і мытны кантроль з польскага боку. У пашпарце з’явіўся штамп “Terespol”.

Праз 20 км спыніліся ў мястэчку Паджэра на сняданак. Я заказаў сабе вядомы польскі суп пад назвай «Журэк». Спадабаўся. За сняданак я заплаціў 36 злотых (9 еўра). Увесь дзень ехалі транзітам па тэрыторыі Польшчы, Славакіі, Венгрыі. У 20:30 спыніліся на начлег у венгерскім горадзе Ньірэдзьхаза.

На наступную раніцу 22 ліпеня ў 08:00 мы выехалі ў Будапешт. Горад са старажытнай гісторыяй, культурай, традыцыямі, жыццёвая сіла якога пульсуе ў кожным яго кутку. Будапешт – адзіная сталіца ў Еўропе, якая мае статус курортнага горада. Будапешт вельмі спадабаўся.

Уразіў будынак парламента. Будынак венгерскага парламента – прадстаўнічая рэзідэнцыя ўрада Венгрыі, размешчаная на левабярэжжы Дуная ў цэнтры Будапешта. Гэта адна з самых папулярных архітэктурных славутасцей сталіцы краіны, без наведвання якой не абыходзіцца ні адна з аглядных экскурсій па горадзе.

У 16:00 мы адправіліся на возера Балатон. Вада ў возеры цёплая, салёная, каламутная. Возера мелкае, але яно самае вялікае ў Цэнтральнай Еўропе. Гэта сапраўднае “Венгерскае мора” – мара і паэзія, гісторыя і традыцыя, збор рэдкіх казак, гонар выдатных венграў, прынесеная з мінулага.

Потым мы прайшліся па паўвостраве Ціхань. Паўвостраў Ціхань – элегантны турыстычны цэнтр: прыродны запаведнік, крэпасць, Ціханскае абацтва і гара з такой незвычайнай назвай. Паўвостраў Ціхань утварыўся ў выніку вулканічнай дзейнасці і на працягу некалькіх стагоддзяў быў востравам. Цяпер гэта паўвостраў, якая ўзвышаецца над узроўнем возера на 200 м.

Гісторыя мястэчка бярэ пачатак у 1055 годзе, калі кароль Андраш I са сваёй жонкай Анастасіяй Яраслаўнай заснавалі тут бенедыктынскае абацтва. Гэта адзінае захаванае каралеўскае пахаванне датурэцкага перыяду ў Венгрыі.

Тут я купіў лавандавае марожанае, якое каштуе 700 форынтаў і такайскае віно. Такайскае віно лічыцца бяспройгрышным варыянтам шыкоўнага нацыянальнага падарунка.

23 ліпеня а 09:00 гадзіне раніцы выехалі ў Харватыю. Прыбылі на востраў Крк. Востраў Крк з’яўляецца самым вялікім востравам Адрыятыкі. Дзякуючы парэзанаму ўзбярэжжу, тут знаходзіцца мноства ўтульных і спакойных бухт. Гэта цудоўны куток прыроды з раскошнымі пляжамі, плантацыямі аліўкавых дрэў і вінаграднікаў, а таксама з цікавымі гістарычнымі лакацыямі. На востраве пляжы галечныя з пяшчаным уваходам у ваду. Адна з самых чароўных славутасцяў Харватыі знаходзіцца як раз на востраве – гэта мост, які злучае Крк з мацерыком.

Таксама Крк добры тым, што, акрамя пляжаў з крышталёвай вадой, багаты скаламі і лясамі, а таксама гаямі вінаграднікаў і аліўкавых дрэў. Акрамя таго, мае статус культурнага цэнтра не толькі краіны, але і ўсёй харвацкай культуры ў цэлым, бо менавіта тут была знойдзена Башчанская пліта, найстаражытны помнік харвацкай пісьменнасці.

З сувеніраў на Крку мае сэнс купіць прыродную касметыку з мясцовых кветак і травы, керамічны посуд, а таксама авечы сыр.

Пасля 21:00 прыбылі ў горад Рыека. Засяліліся на начлег у гатэль “Continental”. Рыека цікавая тым, што некалі тут была свабодная рэспубліка Фіуме, якой кіраваў паэт Габрыеле д’Аннунцыё. Патрэбы жыхароў горада забяспечваліся пірацтвам, міністрам культуры быў дырыжор, а замест сумных пасяджэнняў на плошчы праходзілі начныя сімфанічныя канцэрты.

Сваім вонкавым выглядам (тэатры і палацы, пабудаваныя ў неакласічным стылі) больш нагадвае сярэднееўрапейскі горад, такі як, напрыклад, Будапешт ці Прага. Першая спадчына на тэрыторыі Рыекі была ўзведзена яшчэ ў часы Рымскай імперыі, але сапраўдны росквіт Рыека перажыла падчас праўлення Аўстра-Венгерскай імперыі, калі была важным гандлёвым і марскім цэнтрам.

У 1920 годзе горад-рэспубліка здаўся Італіі, перажыў кучу трансфармацый і ў выніку ператварыўся ў буйны харвацкі прамысловы цэнтр.

Харватыя, горад Рыека ў дзесяць гадзін вечара

Наступным днём, 24 ліпеня, выехалі ў горад Пула. Нас сустрэла маляўнічая Істрыя – самы вялікі і прыгожы паўвостраў Харватыі. Істрыю можна параўнаць з райскім кутком, дзе пануе мерная і прыхільная да адпачынку атмасфера. Прырода тут уражвае сваёй прыгажосцю: найчыстае мора, скалістае ўзбярэжжа і хваёвыя лясы ствараюць гарманічнае спалучэнне, якім хочацца любавацца кожную секунду. А старадаўнія гарады, якімі проста ўсеяны ўвесь паўвостраў, прыўносяць у адпачынак дадатковы каларыт.

Пула з’яўляецца самым загадкавым і незвычайным горадам Харватыі. Па легендзе, менавіта сюды арганаўты прывезлі залатое руно. Пула дзівіць сваёй незвычайнай прыгажосцю, тут датыкаецца мноства, здавалася б, несумяшчальных рэчаў, якія ўтвараюць унікальную і непаўторную выяву. А выдатна захаваны Рымскі амфітэатр, якому налічваецца больш за 2000 гадоў, стаў візітнай карткай горада.

Пасля 16:00 выехалі ў горад Апація. Апація – жамчужына Адрыятычнага ўзбярэжжа. Унікальны цёплы і мяккі клімат, субтрапічная зеляніна выдатных паркаў і сквераў, дзясяткі раскошных гатэляў, якія выстраіліся ўздоўж знакамітага прагулачнага праменаду, эксклюзіўныя буцікі еўрапейскіх фірмаў, дарагія рэстараны і прэстыжныя вілы, пабудаваныя яшчэ ў часы Аўстра-Венгрыі – знаёмяць нас з курортам прэміўм-класа.

У 20:00 вечара ў нас пачалася марская экскурсія ўздоўж узбярэжжа Апаціі. Марскі круіз доўжыўся каля гадзіны. Капітан судна частаваў нас віном і ракіяй (мясцовая самагонка). Калі мы ўжо крыху захмялелі, пачалі таньчыць пад музыку. Было весела. У канцы гэтага артыкула ёсць спасылка на Ютуб, дзе размешчана відэа нашага падарожжа. Вы можаце самі паглядзець, як мы таньчылі.

На пяты дзень нашага турнэ, а гэта была раніца 25 ліпеня, мы выехалі ў горад Ровінь. Ровінь – адзін з самых маляўнічых і чароўных гарадоў Міжземнамор’я, які зачароўвае венецыянскай архітэктурай і лабірынтам вузкіх вулачак, чырвонымі чарапічнымі дахамі, старадаўнімі будынкамі і выдатнай атмасферай.

Большасць старых будынкаў пабудаваныя з бледнага вапняка, якія ўзрушаюча выглядаюць на досвітку і захадзе. Акрамя таго, Ровінь запомніўся дарагой прыбіральняй. Каб у яго зайсці, варта было заплаціць 1,5 еўра.

Пасля мы прыехалі ў мястэчка пад назвай Лім. Фіёрд Лім – прыродны феномен, які ўтварыўся ў ледніковы перыяд. Гэта найпрыгожы вузкі марскі заліў паўвострава Істрыя, моцна які ўдаецца ў сушу і акружаны некранутым маляўнічым зялёным ландшафтам. Тут размяшчаюцца фермы па вырошчванні мідый і вустрыц.

Калі мы прыйшлі на гэтую ферму, я купіў тры вустрыцы і келіх белага віна. Адна вустрыца каштуе 3 еўра, келіх віна каштуе таксама 3 еўра. Нам спадабалася, і мы паўтарылі замову. Вустрыцы я спрабаваў першы раз у жыцці.

На наступную раніцу, на шосты дзень нашага падарожжа, мы выехалі ў вугорскі горад Кестхей. Кестхей – невялікае мястэчка ў заходнім ускрайку возера Балатон. Акрамя зручных пляжаў, ён можа пахваліцца аўтэнтычнымі старадаўнімі вулачкамі і размешчаным у цудоўным парку палацам сям’і Фештэцічаў у стылі барока.

Далей наш шлях ляжаў у невялікае вугорскае мястэчка Хевіз, вядомы ва ўсім міры як горад-купальня. У нас была выдатная магчымасць выкупацца ў Кратэры вулкана – возеры Хевіз, адзіным у свеце лячэбным возеры прыроднага паходжання, і на сабе адчуць гаючую сілу лячэбнай вады.

Пасля мы прыехалі ў мястэчка пад назвай Бадачонь, дзе нас частавалі рознымі мясцовымі вінамі. З-за блізкасці возера Балатон паўднёвыя схілы атрымліваюць сонечнае святло, адлюстраванае ад паверхні возера. Дзякуючы адлюстраванню сонечнага святла, мікраклімат ідэальна падыходзіць для вырошчвання вінаграда. Віны з рэгіёну Бадачонь маюць асаблівы характар, яны, як правіла, паўнацелыя і маюць насычаны смак.

Тут жа мы вывучылі тры вянгерскія фразы: Egészségedre – на здароўе, Köszönöm – дзякуй, Szeretlek – я цябе кахаю. У рэстаране мы павячэралі. Я паспрабаваў знакаміты вянгерскі суп рыбака «Халаслі».

На сёмы дзень нашага турнэ, 27 ліпеня, мы выехалі ў напрамку Польшчы. Надвор’е было дажджлівае. На мяжу прыбылі ў 20:00 вечара. А 05:00 раніцы мы прайшлі беларускіх памежнікаў і мытнікаў. У Мінск прыбылі а 10:30 гадзіне 28 ліпеня 2025 года.

Падарожжа мне спадабалася. Асабліва ўразіла Харватыя. Шалёна прыгожая прырода, смачная ежа, сярэднявечная архітэктура і вельмі чыстае мора.

А тут вы можаце самі паглядзець, як мы падарожнічалі па Венгрыі і Харватыі ==>